แผ่นท่อหุ้มฉนวนล่วงหน้า-

ตรรกะในการจัดซื้อของระบบท่อแบบดั้งเดิม (เช่น แผ่นเหล็กชุบสังกะสี) มุ่งเน้นไปที่ราคาต่อหน่วยมากเกินไป ในขณะที่มูลค่าของแผงฉนวนสำเร็จรูปอยู่ที่การบีบอัดโครงสร้างของต้นทุนการติดตั้งทั้งหมด (ต้นทุนการติดตั้งทั้งหมด) ข้อมูลอุตสาหกรรมแสดงให้เห็นว่าการติดตั้ง-ไซต์งานของระบบท่อแบบเดิมเกี่ยวข้องกับกระบวนการหลายอย่าง เช่น "การวัด - การตัด - การรวม - การห่อฉนวนฝ้าย - การห่อหุ้มเกราะป้องกัน" และสัดส่วนของต้นทุนค่าแรงในโครงการ ต้นทุนรวมเพิ่มขึ้นจากประมาณ 30% เมื่อสิบปีก่อนเป็นมากกว่า 45% ในขณะที่แผงสำเร็จรูปจะรวม "การสร้างโครงสร้าง" และ "การสร้างชั้นฉนวน" เข้าด้วยกัน แม้ว่าราคาต่อหน่วยของแผง (เช่น แผง PU ประมาณ 6 ดอลลาร์ต่อตารางเมตร) จะสูงกว่าแผ่นเหล็กสเปคเดียวกันเล็กน้อย แต่ประสิทธิภาพในการติดตั้งสามารถเพิ่มขึ้นได้ 2-3 เท่า และเนื่องจากน้ำหนักของตัวเอง-อยู่ที่ประมาณ 30% ของท่อโลหะ (ประมาณ 1.3-1.4 กก./ตร.ม. เทียบกับ 8.3 กก./ตร.ม.) จึงช่วยประหยัดต้นทุนสำหรับเพดาน โครงสร้างรับน้ำหนักและรองรับนั้นมีความหมายโดยนัยแต่มีความสำคัญ การเปลี่ยนแปลงจาก "การคำนวณต้นทุนวัสดุ" เป็น "การคำนวณค่าแรงและการวัดค่าธรรมเนียม" เป็นแรงผลักดันหลักในการรุกผลิตภัณฑ์นี้เข้าสู่ตลาดระดับกลาง-ถึงระดับไฮเอนด์

Common market products are divided into three categories: PU (polyurethane), PIR (polyisocyanurate), and phenolic. From a re-examination perspective, PIR is gradually replacing PU as the technical benchmark in the high-end market. Although their densities are similar (about 40-50 kg/m³), PIR has a higher oxygen index (>33%) มีจุดติดไฟที่สูงกว่า และเกิดคาร์บอนแทนที่จะละลายที่อุณหภูมิสูง ทำให้ระดับการทนไฟของมันเหนือกว่า PU ธรรมดาตามธรรมชาติ (B1 กับ B2) ที่สำคัญกว่านั้น ค่าการนำความร้อนของโฟม PIR สามารถต่ำได้ถึง 0.018 W/m·K ซึ่งต่ำกว่าค่า PU ทั่วไปประมาณ 20% (0.022-0.024) ภายใต้เป้าหมาย "คาร์บอนคู่" ความแตกต่าง 0.003-0.005 W/m·K นี้หมายถึงการลดภาระความเย็นและความร้อนของอาคารลงอย่างมาก อย่างไรก็ตาม การเลือกใช้อลูมิเนียมฟอยล์บนพื้นผิวของแผง PIR (เช่น 80 ไมครอนสำหรับใช้ภายในอาคาร 200 ไมครอนหรือแผ่นเหล็กเคลือบสีสำเร็จรูป-สำหรับการใช้งานกลางแจ้ง) จะเป็นตัวกำหนดอายุการใช้งานจริงของผลิตภัณฑ์ โครงการจำนวนมากได้รับความเดือดร้อนจากแผ่นท่อกลางแจ้งที่ได้รับความเสียหายจากรังสีอัลตราไวโอเลตเนื่องจากการเลือกใช้วัสดุพื้นผิวที่ไม่ถูกต้อง ซึ่งเตือนให้อุตสาหกรรมให้ความสำคัญกับการจับคู่สามแบบของ "วัสดุพื้นผิว - วัสดุแกนกลาง - สภาพการทำงาน" แทนที่จะมุ่งเน้นไปที่ประสิทธิภาพของวัสดุแกนกลางเพียงอย่างเดียว